Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δεκαπέντε + Ένας Bloggers...Μια Ιστορία Αγάπης, #3 Η παρεξήγηση

Η Ιστορία ξεκίνησε από τον Πέτρο εδώ
Η Αριστέα έδωσε το πρώτο κεφάλαιο εδώ
Έπειτα η Πεταλουδίτσα μας έδωσε το δεύτερο κεφάλαιο εδώ

Συνεχίζω εγώ με το τρίτο κεφάλαιο αυτής της ιστορίας αγάπης!...


#3 Η Παρεξήγηση

Είχε ήδη ξημερώσει και ο ήλιος ενόχλησε τα μάτια του Στέλιου μέσα από τις μισάνοιχτες γρίλιες.
Τεντώθηκε όπως τα μωρά που δεν έχουν καμία έννοια. Με κλειστά ακόμη τα μάτια, μύρισε τη μυρωδιά της στα σεντόνια και άπλωσε το χέρι να την χαϊδέψει. Όλα του φαίνονταν σαν ένα όμορφο όνειρο και με ένα χαμόγελο άνοιξε τα μάτια καθώς έψαχνε να αγγίξει το βελούδινο δέρμα της. Πολύ γρήγορα συνειδητοποίησε πως εκείνη έλειπε...
-"Δε μπορεί να ήταν όνειρο", αναφώνησε με μια χροιά λύπης αλλά και ανησυχίας μαζί.
Σηκώθηκε απότομα απ το κρεβάτι αφήνοντας πίσω του τη ξεγνοιασιά που μέχρι εκείνη τη στιγμή αισθανόταν, φόρεσε το παντελόνι του και άνοιξε τη πόρτα. Ίσως να τη προλάβαινε στην αυλή!
Είχε χρόνια να αισθανθεί άνετος, απελευθερωμένος και ναι, ενθουσιασμένος με κάποια κοπέλα! Για πρώτη φορά μετά από εκείνο το καταραμένο και φρικτό ατύχημα που του κατέστρεψε τη ζωή, είχε νιώσει κάτι να σκιρτάει μέσα του. Δεν μπορούσε να το εξηγήσει όμως αυτή η κοπέλα ήταν κάτι το διαφορετικό. Είχε αισθανθεί πως δεν έμοιαζε με καμιά άλλη, ίσως μόνο σε εκείνη...

Τώρα όμως ήταν μάταιο να τα σκέφτεται όλα αυτά. Προφανώς η Βάσια το μετάνιωσε, δε φαινόταν εξάλλου, από τις κοπέλες της μιας νύχτας και μπορεί να πανικοβλήθηκε και να έφυγε. Δεν είχαν προλάβει καν να ανταλλάξουν τηλέφωνα. Πανικοβλήθηκε και αυτός τώρα!
-"Πώς θα την βρω;", σκέφτηκε... "Να την αγκαλιάσω για άλλη μια φορά. Να μυρίζω αυτή τη μυρωδιά βανίλιας του δέρματος της και να της χαϊδέψω τα μαλλιά... Να της πω πως δεν τελείωσε εδώ αλλά τώρα αρχίζουμε!"
Κάθισε στο κρεβάτι και ακούμπησε τους αγκώνες στους μηρούς του, σκύβοντας και κρατώντας το κεφάλι του. Τις σκέψεις του διέκοψε κάτι που γυάλιζε επάνω στη φλοκάτη δίπλα απ το κρεβάτι. Έσκυψε και έπιασε τη βέρα του... Τώρα μπερδεύτηκε περισσότερο. Τι δουλειά είχε η βέρα στο πάτωμα;
Σιγά σιγά έδεσαν τα γεγονότα στο μυαλό του. Κατάλαβε.... Αυτό ήταν, η Βάσια βρήκε τη βέρα και νόμιζε....
-"Ω, Θέε μου! Γιατί; Γιατί;"


Τώρα έπρεπε απαραιτήτως να την βρει! Να της εξηγήσει πως η χθεσινή νύχτα δεν ήταν ένα ψέμα. Εννοούσε όλα τα τρυφερά λόγια που της ψιθύριζε στο αυτί όταν οι δυο τους χανόντουσαν μέσα στου έρωτα τη παραζάλη και τα ζεστά κορμιά τους γινόντουσαν ένα. Να της μιλήσει για εκείνον.Είχε τόση ανάγκη να ανοιχτεί σε κάποιον άνθρωπο, να καταθέσει τη ψυχή του και να αφεθεί επιτέλους και η Βάσια μπορούσε να γίνει αυτός ο άνθρωπος!
Για χρόνια ολόκληρα δεν είχε μιλήσει σε κανέναν. Σε κανέναν για τη γυναίκα που λάτρευε και έγινε ο ίδιος η αιτία να την χάσει για πάντα. Κανένας ποτέ δεν έμαθε για την απόπειρα αυτοκτονίας που έκανε μετά και τον έσωσε την τελευταία στιγμή ο πατέρας του! Ένας πατέρας πρότυπο. Τον μεγάλωσε, τον σπούδασε, δούλευε σε δυο δουλειές για να μη τους λείψει τίποτα και για να μπορεί να πληρώνει τα φάρμακα και τις νοσηλείες της μητέρας του. Τώρα αξίζει κάθε δική του προσπάθεια ώστε να έχει τη φροντίδα και το τέλος που του πρέπει.
Ήθελε τόσα πολλά να της πει και επιτέλους να τα μοιραστεί για να γαληνέψει η ψυχούλα του.

Είχε περάσει ένας μήνας που ξημεροβραδιαζόταν μάταια στο καφενείο του κυρ Μιχάλη, ρωτώντας δεξιά και αριστερά για εκείνη και κρατώντας αντί για τα καλάθια του, το μπλε της μαντήλι. Δεν ήξερε που αλλού να πάει να την βρει. Κανείς δεν ήξερε.

-"Έλα παλικάρι μου, κερασμένο το γλυκάκι από μένα, να πάν' τα φαρμάκια κάτ'"
-"Να σαι καλά κυρ Μιχάλη μου, δε κατεβαίνει τίποτα."
-"Φάε κάτι βρε παιδί μου, μισός έχεις μείνει"
-"Αν τη δεις θα της πεις πως την ψάχνω;"
-"Πάλι τα ίδια θα λέμε βρε Στέλιο μου; Εννοείται πως θα της μιλήσω αμέσως μόλις την δω αλλά δεν έχει φανεί καθόλου βρε παιδί μου και δε μου μιλάς κιόλα να καταλάβω τι της έκανες τσι κοπέλας και εξαφανίστηκε."
-"Να της πεις πως είναι μεγάλη ανάγκη να της μιλήσω. Μεγάλη! Ναι;"
-"Ναι παιδί μου, άντε σύρε να πουλήσεις τίποτα γιατί τον τελευταίο καιρό τα'χεις φορτώσει στο κόκορα και οι ανάγκες τρέχουν."


Η Βάσια έσφιγγε τα δόντια και κρατιόταν με το ζόρι να μη βγει έξω ενώ δυο δάκρυα έπεσαν σαν κορόμηλα από τα μάτια της. Δεν ήξερε αν ήθελε να τον λιντσάρει, να τον χαστουκίσει ή να πέσει στην αγκαλιά του και να τον φιλήσει με όλη της τη ψυχή.
Είχε φτάσει νωρίτερα στο καφενείο, όχι για να τον δει, το αντίθετο. Ήθελε να μιλήσει στον κυρ Μιχάλη, να ρωτήσει για εκείνον στα κρυφά και να φύγει γρήγορα μη τύχει και τον πετύχει. Έπειτα από ένα μήνα γοερού κλάματος και άρνησης, έφτασε με πρησμένο, κατακόκκινο πρόσωπο και χτικιασμένο κορμί στο καφενείο.
-"Παναγιάμ' το φάντασμα! Μαύρα μάτια κάναμε βρε Βάσια μου, καλέ πως έχεις γίνει έτσι, τι συμβαίνει; Σε ψάχνει ο Στέλιος, εκείνο το αγόρι με τα φιστίκια, το ξέρεις;"
-"Σσσστ! Είναι εδώ;"
Είχε περιέργεια και αγωνία να μάθει τι κάνει έστω και από μακριά. Να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες για εκείνον και ποιος τελικά ήταν. Παρόλο που πληγώθηκε πολύ, κάτι μέσα της επέμενε να της λέει πως ο Στέλιος είναι αυτό που φαίνεται, αληθινός και στοργικός. Δεν μπορούσε να πιστέψει πως και αυτός είναι άλλος ένας ψεύτης. Το ένστικτο της ήταν πολύ δυνατό.
Κρύφτηκε πίσω από το πάγκο της κυρά Μαρίας τη τελευταία στιγμή πριν μπει εκείνος στο μαγαζί...
-"Αυτή τη φορά του είπα ψέματα του παλικαριού και δεν ξέρω τι έχει συμβεί μεταξύ σας αλλά Βάσια μου, ο Στέλιος είναι καλό παιδί και βασανισμένο. Έχει περάσει πολλά και παρόλα αυτά μένει αγωνιστής και βοηθάει τους πάντες."
Η Βάσια έμενε να τον ακούει, κοιτάζοντας τη σκακιέρα στο πάτωμα.
-"Καλέ πείτε μου τι συμβαίνει, θα σκάσω! Ένα μήνα αυτός ξημεροβραδιάζεται εδώ για να σε βρει, το ξέρεις; Μου ζητά το τηλέφωνο σου, να το δώσω;"
"Βάσια με ακούς;"
Ήταν βυθισμένη στις σκέψεις της και ήδη μέσα της άρχιζε να παίρνει τις αποφάσεις της.
Για άλλη μια φορά η τύχη της ήταν να μπλέξει με κάποιον που τη κορόιδεψε...
-"Ξέρεις....είχε μια γυναίκα..."
-"ΕΙΧΕ;!" Ρώτησε η Βάσια και τον κοίταξε με τα μάτια της να αστράφτουν από χαρά και περιέργεια.
-"Πότε είχε; Τώρα δηλαδή δεν έχει;"
-"Ναι είχε... Πάει καιρός, έγινε ένα ατύχημα...περίμεναν και ένα παιδί...άστα να πάν΄ στο διάκο! Μη τα ρωτάς!"



Χαίρομαι πολύ που έγινα και πάλι μέρος μιας ακόμη υπέροχης ιστορίας, πολύ διαφορετικής από την προηγούμενη που όμως είναι το ίδιο ενδιαφέρουσα και αγωνιώδης!
Ελπίζω να σας άρεσε η συνέχεια και να έδωσα τροφή για τους επόμενους.
Καλές δημιουργίες σε όλους!
Κ.





Σχόλια

  1. Έρχομαι αύριο πάλι ...με το ζόρι κρατιέμαι!
    Κατερίνα μου! Άλλη μια πρόκληση και τα πήγες περίφημα! Μπράβο σου!
    Φιλί τεράστιο.....♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατερίνα μου καλημέρα!
      Επέστρεψα και σε ξαναδιάβασα ! Για να απολαύσω έναν υπέροχο κυρ Μιχάλη! Αποδείχτηκε πρόσωπο κλειδί τελικά!!!
      (μάθαμε και τη γυναίκα του ...κυρά Μαρία ! αχαχα)
      Φιλάκια πολλά!
      Καλή Κυριακή να έχεις!

      Διαγραφή
    2. Σε ευχαριστώ Αριστέα μου!
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  2. Κατερίνα μου,
    μπράβο για τη συνέχεια!! Δε σου κρύβω πως κάτι τέτοιο περίμενα να διαβάσω και χάρηκα!! Άλλωστε όταν διαβάζεις μια ιστορία αγάπης, αναμένεις το ζευγάρι να ζήσει περισσότερο αυτό το "μαζί"!
    Η γραφή σου μου άρεσε πολύ και η εξέλιξη που έδωσες στην ιστορία! :) Η συνεργασία σας είναι άψογη, όπως και στην προηγούμενη ιστορία! Εύχομαι να διαβάσουμε και άλλες ιστορίες τέτοιου τύπου!
    Να έχεις ένα όμορφο Σαββατοκύριακο! Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παλόμα μου σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!
      Χαίρομαι που σου άρεσε η συνέχεια που έδωσα!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  3. Κατερίνα μου, με καθησύχασες σήμερα.
    Έβαλες τα πράγματα σε καλό δρόμο...
    Αποκτά όλο και μεγαλύτερο ενδιαφέρον η ιστορία
    από χέρι σε χέρι.
    Μπράβο σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά Φλώρα μου!
      Δεν μπορούσα να κρατήσω μακριά τον έναν από τον άλλο...
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  4. Τι όμορφη ιστορία!
    Κατερίνα την διάβασα μονορούφι.
    Θα παρακολουθώ με αγωνία την εξέλιξη της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Επεφερες την τάξη!!! Πολύ ωραίο το κείμενο σου... Αγαπησα τον κυρ Μιχάλη σου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τέλειο!!! Τέλειο!
    Μπραβο Κατερινα μου!
    Μου αρεσε παρα παρα πολυ!
    Φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Κατερίνα μου μπράβο σου πολύ ωραία το εξέλιξες άντε να δώ εγώ τι θα γράψω τώρα!
    Χαχαχα!
    Πολλά φιλιά και καλά να περάσεις το σ/κ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελενάκι το συνέχισες εξαιρετικά!
      Μάθαμε όλη την πληροφορία για το παρελθόν του Στέλιου και μπήκαμε στο πετσί του.
      Πολλά φιλιά και Καλή συνέχεια!

      Διαγραφή
  8. ειδες που ανησυχουσες;τα καταφερες τελεια κι ειδαμε επιτελους την ιστορια απο την πλευρα του στελιου.πολυ ομορφα τα εδεσες και πολυ τρυφερα!καλο σκ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πεταλουδίτσα μου!
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  9. Κατερίνα μου πολύ όμορφη συνέχεια έδωσες!! Μπράβο σου!! Αντε να δούμε σιγά σιγά πως θα πάει η ιστορία!!
    Να χεις ένα όμορφο σ/κ!!
    Φιλάκια κοπέλα μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Μαριλενάκι!
      Καλή εβδομάδα σου εύχομαι!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  10. I really like what you guys tend to be up too. This
    type of clever work and reporting! Keep up the wonderful works guys I've included you guys to
    blogroll.

    Also visit my weblog; gamespot battlefield 4

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Κατερίνα, έμπαινε και γοήτευε!
    Προς το παρόν εσύ τους "έσωσες", τώρα τι θα κάνει η επόμενη κοπελιά, περιμένω με κομμένη την ανάσα! Πολλά γλυκά φιλιά και καλό Σ/Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ, Πέτρα μου σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!
      Μια χαρά συνεχίζεται όπως φαίνεται και νομίζω πως θα διαβάσουμε μια πολύ καλή και ολοκληρωμένη ιστορία!
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  12. Κατερινάκι μου παρασύρθηκα απ' την ανάγνωση. Πολύ μου άρεσε η συνέχειά σου. Μετά το πάθος της πρώτης συνάντησης, έδωσες βάρος στο συναίσθημα και στην περιγραφή των χαρακτήρων. Λάτρεψα κι εγώ τον κυρ-Μιχάλη και φυσικά τον Στέλιο (είναι και αγαπημένο το όνομα αυτό για μένα, δεν ήθελα πολύ να τον αγαπήσω...).
    Το αφήνεις σε πολύ καλά χέρια και είμαι σίγουρη πως το Ελενάκι θα μεγαλουργήσει.
    Φιλιά πολλά σου στέλνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου με τιμούν τα λόγια σου! Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε ο τρόπος που συνέχισα την ιστορία. Είναι πολύ σημαντικό να για εμένα να ακούω όλα αυτά τα καλά απο όλους σας!
      Η Έλενα ήδη το συνέχισε εξαιρετικά!
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  13. Κατερινάκι χίλια μπράβο!!!
    Λάτρεψα και τη γραφή σου, αλλά και την τροπή που έδωσες στην ιστορία!!
    Να είσαι καλά....φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου σε ευχαριστώ πολύ πολύ!!!!
      Να είσαι καλά κορίτσι μου!
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  14. Όμορφη και συγκινητική ιστορία Κατερίνα μου! μπράβο σου για άλλη μια φορά!! έδωσες το δικό σου στίγμα!! φιλάκια πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ξέρεις γιατί μου άρεσε περισσότερο; Γιατί μοιάζει πολύ με τη δική μου γραφή. Μια παρόμοια εξέλιξη θα έδινα κι εγώ μετά την …απογείωση της Χριστίνας.
    Πολύ καλή η συνέχεια που έδωσες. Έβαλες για τα καλά στο παιχνίδι τον καφετζή, έβαλες τους δύο ήρωες να θέλουν πολύ να ξαναβρεθούν, κορυφώνοντας την αγωνία για το τι θα γίνει, χωρίς να δίνεις μια προκαθορισμένη συνέχεια-πάσα αλλά αφήνοντας την επόμενη στη συνέχεια να δημιουργήσει ελεύθερα.
    Καλή σου ημέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πέτρο μου σε ευχαριστώ πολύ. Είναι πολύ σημαντική η άποψη σου μιας και είναι δικό σου γέννημα και χαίρομαι που σου άρεσε η τροπή που έδωσα!
      Εύχομαι να έχουμε μια υπέροχη και ολοκληρωμένη ιστορία!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  16. Μπράβο Κατερίνα!όμορφη συνέχεια γεμάτη ελπίδα και με δυναμική για τους επόμενους..Μπράβο σου,ξανά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Ακολουθώ τα βήματα της ιστορίας και νάμαι εδώ . Τέλεια η συνέχεια και η τροπή της . Μπράβο σε όλους σας που μα γεμίζετε όμορφα κείμενα.
    Την καληνύχτα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Νικόλ :-) Σ' ευχαριστώ που πέρασες και από εμένα!
      Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε η δική μου συνέχεια. Καλή συνέχεια στην ανάγνωση!

      Διαγραφή
  18. Κατερίνα μου καλημέρα!
    Δεν ήξερα γι' αυτή την πολύ ωραία ιδέα και την ανακάλυψα σήμερα στο e-diary της Χριστίνας!Διάβασα την ως τώρα ιστορία μονορούφι!
    Γράφετε όλοι υπέροχα!Και το δικό σου απόσπασμα συνέβαλε πολύ όμορφα στη σύνθεση της ιστορίας!Μπράβο!
    Ανθή (diaba-zo.blogspot.gr)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Γεια σου Ανθή και Καλώς ήρθες!
    Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια! Χαίρομαι πολύ που σου αρέσει η ιστορία μας :-)
    Καλή συνέχεια στην ανάγνωση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. ποσο εκφραστικη ειναι η πενα σου καρδια μου σε φιλω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ κοριτσάκι μου!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  21. Κατερίνα μου πολύ ομορφη συνεχειε έδωσες την ιστορία αγαπης.. περίμενα να τειώσει για να διαβασω όλα τα επισόδια μαζί...τα συγχαρητήρια μου.. για την γραφή σου... παω να διαβασω τα επόμενα.. φιλακιαααααα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά Σμαραγδένια μου, καλή συνέχεια!!!
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Θα χαρώ να διαβάσω τη δική σας Άποψη!

Google+ Followers

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναγνώστες


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γενέθλια του Blog...με Δώρο!

Σήμερα έχουμε γενέθλια! 5 Χρόνια γιορτάζει το Blogόσπιτο μου :-) Μπορεί τα τελευταία δύο χρόνια να μην το τιμώ όπως θα ήθελα και του αρμόζει με τις αναρτήσεις μου, όμως όπως συμβαίνει πάντα με το σπίτι μας, έτσι και αυτό είναι εδώ ζωντανό γεμάτο αγάπη να δώσει και πάντα με ανοιχτές τις πόρτες του! Ξέρω, έχουμε χαθεί... Όλη η γνωστή γειτονιά μας τρέχει με χιλιάδες άλλες ασχολίες όμως αυτή είναι μια καλή γειτονιά με υπέροχους γείτονες που ακόμη και αν δεν συναντιόμαστε συχνά, ξέρουμε πως μπορούμε να πεταχτούμε δίπλα για μια Καλημέρα!
Ακόμη και όλους εσάς που δεν σας ξέρω αλλά βλέπω πως με παρακολουθείτε ακόμη και ας μην έχετε αφήσει ποτέ το σχόλιο σας, σας ευχαριστώ! Σας ευχαριστώ που έρχεστε και αφιερώνετε χρόνο να με διαβάσετε γιατί η παρουσία σας είναι πολύ σημαντική!

Διάλεξα σήμερα να σας μιλήσω για το τι είναι αυτό που κάνω. Θα έχετε καταλάβει ήδη από τις τελευταίες μου αναρτήσεις πως σας μιλώ για το Coaching. Τι είναι όμως το coaching και τι το κάνει τόσο σημαντικό;
Το Coaching ε…

Ιστορίες της διπλανής κρίσης, Παρουσίαση Βιβλίου της Μαρίας Κανελλάκη

Σήμερα έζησα μία από τις πιο ιδιαίτερες εμπειρίες μου. Μέρες τώρα είχα δει την ενημέρωση για την Παρουσίαση του πρωτότοκου βιβλίου της Μαρίας Κανελλάκη και είχα δηλώσει πως θα παρευρεθώ, αλλά όταν έχεις μικρό παιδί τίποτα δεν είναι σίγουρο μέχρι τελεταία στιγμή... Τελικά η τύχη, αυτή τη φορά, ήταν με το μέρος μας και καταφέραμε να παρευρεθούμε. Με την ψυχή στο στόμα βέβαια γιατί έπρεπε να επιστρέψουμε το συντομότερο στη μικρή αλλά τα καταφέραμε... και ήταν από τις ωραιότερες επιλογές που έχω κάνει!
Ότι και να πω είναι λίγο για την Μαρία που την γνώρισα επιτέλους από κοντά αλλά και για την γραφή της...! Γλυκιά, ευγενέστατη, ταπεινή, αληθινή και αξίζει τόσο όλο αυτόν τον κόσμο που ήρθε να την τιμήσει, όσο και χιλιάδες αναγνώστες που αξίζει να την διαβάσουν. Η γραφή της μοναδική, αληθινή σαν την ίδια, ζωντανή, βγαλμένη απ τις εμπειρίες της που όμως αγγίζουν απαλά αλλά βαθιά τις εμπειρίες όλων μας. Τα υπέροχα αλλά μετρημένα λόγια που ακούσαμε από τους συνεργάτες και τον εκδότη της, ήταν …

Happy...MindFul November!

Καλό Μήνα φίλοι μου! Εύχομαι να έχουμε έναν όμορφο Νοέμβρη που θα μας βάλει σιγά αλλά σταθερά και αισιόδοξα σε Χριστουγεννιάτικη Διάθεση!
Σκέφτηκα για αυτόν τον μήνα να παίξουμε ένα "παιχνίδι"!
Μπορεί να το ονομάζω έτσι όμως είναι από τα πιο δυνατά εργαλεία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για την προσωπική μας ενδυνάμωση! Ο καθένας με τον χρόνο του και για όσο του είναι εφικτό, σας προτείνω να προσπαθήσουμε να γίνουμε πιο Ενσυνείδητοι (Mindful)! Τι σημαίνει αυτό άραγε;
Καθημερινά λειτουργούμε όλοι μας, λίγο ή πολύ, ως ρομπότ.....  Ακολουθούμε σταθερή ρουτίνα, κάνουμε μηχανικές κινήσεις, συμπεριφερόμαστε με τον τρόπο που έχουμε συνηθίσει, όσο και αν μερικές φορές το μυαλό μας πάει να σκεφτεί πιο δημιουργικά, επαναφέρουμε με τρομερή μαεστρία τον εαυτό μας στην "πραγματικότητα" (ποια πραγματικότητα άραγε;) και γενικότερα παραμένουμε στα δεδομένα και τις σταθερές μας μη τυχόν και βγούμε απ τη ζώνη ασφαλείας μας.... Οι ασκήσεις ενσυνειδητότητας μας βοηθούν να βιώσουμε…

Secret Santa swap 2017

Δε...Δε Musical !