Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

Ετοιμάζω Ταξίδι Μοναχά για Πάρτη μου!

Αυτή εδώ η ανάρτηση γράφτηκε για ένα όμορφο και ήρεμο ταξιδάκι το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας με τον τίτλο "Ταξιδάκι χαλάρωσης μέσα στη Φύση" αλλά ποτέ δεν είδε το φως της δημοσιότητας (εδώ γελάνε...) μιας και συνέπεσε με κάποια δυσάρεστα γεγονότα τα οποία δεν μου επέτρεπαν να γράφω εγώ για ταξίδια και όμορφες στιγμές. Ευτυχώς και τα πράγματα έφτιαξαν και ήρθε η ιδέα της Πέτρας μας, να καλύψει αυτό το μεγάλο κενό με την πρόταση της να γράψουμε κάποιο ταξίδι μας με τον τίτλο που βλέπετε παραπάνω :-).
Σαν γνήσιος τοξότης λατρεύω στη κυριολεξία τα ταξίδια και θα μπορούσα να γράφω καθημερινά τέτοιες αναρτήσεις για τα μέρη που έχω επισκεφτεί αλλά και για εκείνα που θα ήθελα. Μάλιστα, μπήκα στη διαδικασία να εκμεταλλευτώ την προτροπή της Πέτρας και να γράψω για κάτι πιο εντυπωσιακό αλλά προτίμησα να δημοσιεύσω την αδημοσίευτη ανάρτηση μου. Εξάλλου, τέτοιου είδους θέματα δεν λείπουν ποτέ απ το ρεπερτόριο μου! :-)

Πάμε, λοιπόν...

Το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας ήταν άκρως χαλαρωτικό και ξεκούραστο. Δεν κάναμε τίποτα το ιδιαίτερο αλλά αυτό από μόνο του ήταν αρκετό για να απολαύσουμε τη ξεκούραση που τόσο έχουμε ανάγκη!
Μια βόλτα στο χωριό, πολλή βροχή, όμορφη παρέα, επαφή με τη φύση και τα ζώα και ξεκούραση μπροστά στο τζάκι ήταν οι ασχολίες μας και παρόλο που τα χιλιόμετρα ήταν πολλά και το ταξίδι μεγάλο, οι εικόνες μας γέμισαν τόσο πολύ το μυαλό και τη ψυχή που οι μπαταρίες μας θα κρατήσουν σίγουρα για αρκετές ακόμη ημέρες.
Το φαγητό και ο ύπνος ήταν τα βασικά συστατικά του τριημέρου ενώ η αποτοξίνωση που έκανα από τον υπολογιστή σα να μου άρεσε αρκετά αυτή τη φορά και με δυσκολία πιάνω και πάλι να γράψω.
Παρόλο που έβρεχε συνέχεια και ο καιρός ήταν μουντός, είχε το ιδανικό φως για πανέμορφες φωτογραφίες. Τα βουνά φαινόντουσαν υπέροχα και το πράσινο τοπίο μας χάριζε απλόχερα εικόνες καρτ-ποστάλ.





Αγαπημένη στιγμή όταν βγαίναμε έξω και μυρίζαμε την υγρασία και το χορτάρι.
Το πρώτο πρωινό μας περίμεναν υπέροχες χωριάτικες τηγανίτες με μέλι του χωριού!

Η γάτα, η Μόνικα παρακαλούσε να μπει μέσα αλλά τα πράγματα είναι λίγο αυστηρά....ενώ το κοκόρι πιάστηκε στα πράσα να έρχεται και αυτό προς το σπίτι!







Μια κοντινή βόλτα με την Ήρα που δεν καταλάβαμε αν την πήγαμε εμείς ή μας πήγε εκείνη, μας έδωσε την ευκαιρία να δούμε όμορφες εικόνες, να αναπνεύσουμε καθαρό αέρα και να απολαύσουμε περπάτημα.
Η Φύση έχει ήδη ξυπνήσει και περιμένει στωικά και επίσημα την άνοιξη για να μας χαρίσει τα υπέροχα χρώματα της!













Ένα παραμυθένιο ουράνιο τόξο μας συνόδευε στο μεγαλύτερο μέρος του δρόμου της επιστροφής, τραβώντας βλέμματα οδηγών και επιβατών και αποδεικνύοντας πως όλοι μας τελικά έχουμε ανάγκη από λίγη μαγεία!
Οι φωτογραφίες δεν κατάφεραν να πιάσουν τη πραγματική του ζωντάνια αλλά νομίζω πως μπορούν να σας μεταφέρουν την αίσθηση.
















Η Τέχνη της ίδιας της ζωής και της φύσης είναι η αυθεντική και πραγματική τέχνη η οποία εμπνέει όλους εμάς να γινόμαστε δημιουργικοί και να αντιγράφουμε ουσιαστικά το ταλέντο τους!
Κ.



Ευχαριστώ πολύ την Πέτρα για το "μπαλάκι" που μου επέτρεψε να ξεθάψω τούτη την άναρτηση!






Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014

Dance A-Z και ο πιο Μάγκικος Χορός!


via

Ο χορός είναι για τον καθένα και κάτι διαφορετικό.

Από το είδος που προτιμά κάποιος έως το ποια σημασία έχει για αυτόν που χορεύει, κάθε κίνηση εκφράζει διαφορετικά νοήματα και συναισθήματα. Από τους παραδοσιακούς έως τους πιο μοντέρνους και αυτοσχεδιαστικούς, όλοι είναι ανεξαιρέτως υπέροχοι και μοναδικοί. 
Το θέμα είναι ένα!
Όταν χορεύουμε υπάρχει πραγματική ανάταση ψυχής και σωματικής αναζωογόνησης!
Ακόμη και εκείνοι που δεν είναι του χορού, έτσι και σηκωθούν για να ρίξουν μια βόλτα είναι εμφανές το πόσο καλό τους κάνει... Μικροί και μεγάλοι βρίσκουν πάντα νόημα σε μια "γύρα"!
Ο άνθρωπος που αγαπά το χορό δεν μπορεί παρά να είναι έξω καρδιά. 

Σας έχω ένα υπέροχο βίντεο που οι πρωταγωνιστές σύμφωνα με τα γράμματα της αλφαβήτου εκφράζουν και ένα διαφορετικό είδος χορού βγάζοντας το συμπέρασμα πως οι ονομασίες είναι απλά τυπικές και ο καθένας έχει το δικαίωμα και μπορεί να χορέψει όπως του υπαγορεύει η ψυχή του, δίνοντας το δικό του όνομα και σημασία στην έκφραση του!
Χορέψτε σαν να μη βλέπει κανείς, διάβασα κάπου και συμφωνώ απόλυτα...

Σας έχω όμως και ένα δεύτερο, άκρως συγκινητικό βίντεο με το ζεϊμπέκικο του Δημήτρη Βάσση.
Ο Δημήτρης είναι αθλητής και παίζει μπάσκετ σε αγωνιστικό αμαξίδιο.
Τελικά αν είσαι πραγματικός μάγκας και θέλεις να χορέψεις τη ζεϊμπεκιά σου, δε σε σταματά τίποτα! Ούτε καν μια αναπηρία....

Είναι καίριο για την ψυχολογία μας να αφήνουμε τον εαυτό μας να εκφράζεται ελεύθερα και να μη καταπιέζεται! Μας καταπιέζουν τόσα και τόσα καθημερινά.. Δεν είναι ανάγκη να περιοριζόμαστε και στη χαρά μας! Τι θα γίνει δηλαδή εάν κάνεις μια λάθος κίνηση και σε κοιτάξουν στραβά;
Θα σου κάνει αλήθεια, τόσο κακό;
Κλείσε τους το μάτι, κάλεσε τους στο χορό και θα δεις πως αλλάζουν έτσι αμέσως τη στάση τους...!
Μη ντρέπεστε στην έκφραση σας! Στο τέλος-τέλος κανείς δεν είναι τέλειος. Πιστέψτε με πως και ο πιο καταξιωμένος, παγκοσμίως, χορευτής κάνει απίστευτα λάθη...

Το θέμα είναι να μη κρίνουμε τον εαυτό μας για αυτά που δεν καταφέρνει αλλά να τον επιβραβεύουμε για αυτά που καταφέρνει και πάνω απ όλα να κάνουμε πράγματα που ομορφαίνουν το μέσα μας!
Κ.











Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Καλό Πάσχα & Καλή Ανάσταση!




Εβδομάδα των Παθών και όπως όλα τελευταία, γράφω και αυτή εδώ την ανάρτηση αργοπορημένα και με πίεση χρόνου. Νομίζω πως τελικά ισχύει εκείνος ο νόμος που σου λέει ή που θα γίνονται όλα μαζί και θα τρέχεις ή που δεν θα κινείται τίποτα και εγώ τους τελευταίους μήνες βρίσκομαι στη πρώτη περίπτωση. Προσωπικές και επαγγελματικές υποχρεώσεις είναι στο ζενίθ τους και απαιτούν όλα την αμέριστη προσοχή και το χρόνο μου. Παρόλα αυτά κάπου ανάμεσα στη τρεχάλα και τη πίεση, βρίσκω στιγμές πραγματικής χαράς και παίρνω δύναμη για τη συνέχεια!

Τούτη η εβδομάδα, η Μεγάλη, είναι σπουδαία για πολλούς λόγους.
Ζούμε ξανά τα Πάθη του Χριστού μας και μπαίνουμε στη διαδικασία να συσκευθούμε με τον εαυτό μας, να υπολογίσουμε τα λάθη μας, να μετανοήσουμε και να λυτρωθούμε με τη Σταύρωση και την Ανάσταση Του. Εκείνος, κάθε χρόνο παίρνει επάνω Του τις αμαρτίες μας και εμείς πολλές φορές δεν αντιλαμβανόμαστε πως κάθε χρόνο ζούμε το Θαύμα.
Πιστεύω πως εάν κρατήσουμε τα μάτια της ψυχής μας ανοιχτά, θα αισθανθούμε την παρουσία Του και τη Μεγαλειότητα Του.
Σήμερα, Μ. Πέμπτη εορτάζεται ο Μυστικός Δείπνος του Ιησού με τους 12 Αποστόλους.
Ενώ δεν πηγαίνω συχνά στην εκκλησία όπως ίσως θα ήταν σωστότερο, αυτές τις Άγιες Ημέρες μου αρέσει πολύ να πηγαίνω και να παρακολουθώ έστω και μια ώρα από την Θεία Λειτουργία. Με ανακουφίζει και με ηρεμεί ενώ μπαίνω στη διαδικασία να σκεφτώ την ουσία του Θείου Δράματος και να γιορτάσω έτσι, με σύνεση την Ανάσταση.

Σήμερα κατά την παράδοση βάφουμε τα αυγά μας κόκκινα....

Η παράδοση λέει πως:
"Όταν είπαν πως αναστήθηκε ο Χριστός, κανείς δεν το πίστευε.
Μια γυναίκα, που κρατούσε στο καλάθι της αυγά, φώναξε:
"Μπορεί από άσπρα να γίνουν κόκκινα;" Και, ω του θαύματος έγιναν!"

Μερικοί πιστεύουν ότι τα αυγά βάφονται κόκκινα
σε ανάμνηση του αίματος του Χριστού, που χύθηκε για εμάς τους ανθρώπους.
Κόκκινο είναι και το χρώμα της χαράς. Χαράς για την Ανάσταση του Χριστού.
Είναι παράλληλα όμως και χρώμα αποτρεπτικό.
πηγή: paidika.gr


Έτσι και εγώ θα αδράξω τη στιγμή και την ημέρα και θα αφιερώσω το χρόνο μου σε τούτη την ασχολία. Θα είναι η πρώτη φορά και απόπειρα να βάψω αυγά μόνη μου στο σπιτάκι μου και ανυπομονώ για το αποτέλεσμα. Τσουρέκι δεν θα προσπαθήσω να φτιάξω γιατί ξέρω πως είναι δύσκολο ακόμη και για τις έμπειρες μαγείρισσες οπότε θα προτιμήσω να με κεράσουν.


Πέρυσι έγραφα: Εβδομάδα των Παθών



Εύχομαι το Άγιο Φως της Ανάστασης να φωτίσει τις ψυχές όλων μας!
Να περάσετε όμορφα και γαλήνια και να ευχαριστηθείτε τους δικούς σας ανθρώπους!
Καλό Πάσχα & Καλή Ανάσταση!
Κ.










Κυριακή, 6 Απριλίου 2014

MoodBoard #27, Χαλαρώνοντας με γιόγκα.




"Αναπνεύστε...
Αισθανθείτε με την εισπνοή να φουσκώνει η κοιλιά και τα πνευμόνια σας
...και με την εκπνοή να αδειάζουν τα πνευμόνια και να μπαίνει μέσα η κοιλιά σας...
Νιώστε τη στιγμή...
Αισθανθείτε πως αυτή τη στιγμή δεν θα την ξαναζήσετε...
Κάθε στιγμή την ζούμε μια μόνο φορά.
Χαρείτε και ζήστε αυτήν εδώ τη στιγμή όπως και κάθε άλλη στιγμή της ζωής σας γιατί είναι μοναδική!
Δώστε βαρύτητα στη στιγμή σας και συνειδητοποιήστε πόσο σημαντική είναι για εσάς...."

Αυτά τα λόγια της δασκάλας στη γιόγκα και η γενικότερη ηρεμία και η στροφή προς εαυτόν που επικρατούν στο μάθημα αυτό με έκαναν να καταλάβω πως είναι πραγματικά άσχημο και ανούσιο να χάνουμε τις στιγμές μέσα στο άγχος των καταστάσεων και της καθημερινότητας.
Έχουμε άραγε αναρωτηθεί ποτέ πόσο κακό κάνουμε στον οργανισμό και τη ψυχολογία μας με το να αναλώνουμε την ενέργεια μας σε αγχώδεις σκέψεις και σπασμωδικές κινήσεις;
Αντίθετα, χαλαρώνοντας παίρνουμε δύναμη και ξανασκεφτόμαστε ψύχραιμα τη ζωή και τις κινήσεις μας.
Χαρακτήρες σαν εμένα που είμαστε τελειομανείς, πλήρως οργανωτικοί, αναλαμβάνουμε πολλές δραστηριότητες και υποχρεώσεις την ίδια στιγμή και προσπαθούμε να φέρουμε τα πάντα εις πέρας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και γινόμαστε αυστηροί με τον εαυτό μας ίσως περισσότερο από όσο θα έπρεπε, χρειαζόμαστε τέτοιου είδους δραστηριότητες για να ηρεμεί το σώμα και το πνεύμα μας.
Κάτι τέτοιες στιγμές που αφιερώνεσαι στον εαυτό σου και ακούς έναν άλλο άνθρωπο να σου λέει πως ο εαυτός μας δεν χρειάζεται κρίση αλλά αυτό που χρειάζεται είναι αγάπη και στήριξη, είναι που καταλαβαίνεις πόσο λάθος συμπεριφερόμαστε σε εμάς...
Όλη μου τη ζωή χορεύω και γυμνάζομαι με διάφορους τρόπους. Ο χορός όπως έχετε ήδη καταλάβει είναι για εμένα ο υπέρτατος τρόπος έκφρασης, ηρεμίας, επαφής με τον εαυτό μου, ακόμη και αναπνοής! Λόγω του ότι για διάφορους λόγους δεν μπορώ να παρακολουθήσω μαθήματα χορού τα τελευταία χρόνια (αν και τελευταία, βάλλομαι από γνωστούς και αγνώστους να μη το αφήσω και ακόμη και τώρα να ξεκινήσω για πτυχίο...), γυμνάζομαι παρακολουθώντας σχεδόν όλα τα ομαδικά προγράμματα στο γυμναστήριο.
Την αίσθηση, την ηρεμία και το σώμα όμως που μου δίνει η γιόγκα δεν έχει καταφέρει να μου τα δώσει κανενός άλλου είδους γυμναστική. Όσο και να χτυπηθώ σε αερόβια και διαδρόμους η γιόγκα αλλάζει πραγματικά το σώμα μου συν την ηρεμία που μου προσφέρει.
Ο κάθε ένας βρίσκει τη δραστηριότητα που του ταιριάζει και εγώ νομίζω πως τη βρήκα!

Είναι σημαντικό να βρίσκουμε τους τρόπους που ο κάθε ένας από εμάς μπορεί να χαλαρώσει τους ρυθμούς του, να ρίξει του παλμούς του και να πάρει μια βαθιά ανάσα. Είναι απαραίτητο να σταματάμε συνειδητά την καθημερινή τρέλα, και να κοιτάμε το μέσα μας, την ψυχή μας αδειάζοντας το μυαλό μας.

Για εμένα όλη αυτή τη δουλειά έχω ανακαλύψει τελευταία πως την κάνει η γιόγκα.
Για εσάς;


Καλή εβδομάδα!
Σας εύχομαι η νέα εβδομάδα να ξεκινήσει με ηρεμία και χαμόγελο!
Κ.








Η ιδέα του Weekly MoodBoard είναι της Lyriel από το BiScoto
και συμμετέχουν τα εξής ιστολόγια:


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...