Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάρτιος, 2015

Ιστορίες του Καφενέ #3, Φιλική Αγάπη.

- Τι θα πιείτε παιδάκια; - Εγώ, μια πορτοκαλάδα χωρίς ανθρακικό - Και εγώ! - Εγώ, μια σπράιτ, παρακαλώ. - Εσύ, Μαράκι; - Σπάιτ! - Όπως η αδελφούλα σου ε; - Ναι... - Και εσύ Κωνσταντίνε; - Τίποτα... - Τι τίποτα καλέ; Πιες και εσύ κάτι όπως τα άλλα παιδιά. - Εγώ δεν είμαι παιδί... - Χμ, κατάλαβα... να σου φέρει η νονά μια κόκα κόλα στη ζούλα; Με κοίταξε με πονηριά ο Κωνσταντίνος, το μεγάλο παιδί της παρέας, 14 ετών (!) σα να μου λέει μη σε δει η μάνα μου... - Κυρ Αριστείδη φέρε δυο πορτοκαλάδες χωρίς ανθρακικό, δυο σπράιτ για τα ομορφοκόριτσα και μια κοκακολίτσα γιατί θέλω να χωνέψω, φάγαμε πολύ.....
Και κλείνω το μάτι στον Κωνσταντίνο...
Η μαμά του Κωνσταντίνου είναι από εκείνες τις μαμάδες που θέλουν να τα έχουν όλα στην εντέλεια, μέσα σε αυστηρά πλαίσια και κανόνες. Δεν πίνει το παιδί κόκα κόλα, δεν βλέπει τηλεόραση, διαβάζει καθημερινά 4 ώρες το απόγευμα για την επόμενη μέρα με τις απαραίτητες διακοπές για να πάει Αγγλικά, Γερμανικά και Κολυμβητήριο. Για παιχνίδι ούτε λόγος... χαμέ…

Ουκρανία...Μια Φωτογραφία, Χίλες Λέξεις!

- Η Τέχνη τελικά θα μας σώσει...; Ή απλά κάνει την απέλπιδα της προσπάθεια προσφέροντας μια μικρή παύση φαινομενικής ειρήνης και ηρεμίας...; - Πόση γαλήνη και πόσο μίσος πρέπει να κρύβει μέσα της μια καλλιτεχνική καρδιά; - Πως να ακουστεί η γλυκιά μουσική του πιάνου μέσα στους κρότους; - Πάνω σε πόσα "ερείπια" χτίστηκαν τα μεγαλύτερα μουσικά θαύματα; - Πως γίνεται ο πόλεμος να κρύβει μέσα του μικρές φύτρες πολιτισμού; - Υπάρχει πιο δυνατή εικόνα από αυτή που βλέπουμε αυτή τη στιγμή...;

Ερωτήματα που σκοπό έχουν να μας προβληματίσουν και εμένα που τα σκέφτομαι και εσάς. Αυτά και άλλα τόσα ερωτήματα που ίσως μείνουν αναπάντητα όπως αναπάντητα μένουν χιλιάδες χρόνια. Χιλιάδες, εκατομμύρια χρόνια που γίνονται πόλεμοι χωρίς τελειωμό με αποτέλεσμα να χάνονται αθώες ψυχές, μεγάλα μυαλά, δυνατές προσωπικότητες... Χιλιάδες, εκατομμύρια χρόνια που χάνονται Άνθρωποι... Που άνθρωποι σκοτώνουν ανθρώπους για τη γη, τα συμφέροντα, τη δύναμη, τη κυριαρχία λες και όλοι θα μείνουμε εδώ για π…

Welcome Spring!

Μάρτης - γδάρτης λένε και δεν έχουν άδικο μιας και σχεδόν πάντα είναι κρύος και με καιρικές ανατροπές αυτός ο μήνας. Δεν παύει όμως να φέρνει την άνοιξη, δεν παύει να μας ανοίγει την καρδιά και να προοιωνίζεται την καλοκαιρία και τη ξεγνοιασιά... Έτσι, λέω και εγώ σήμερα να βγω απ το καβούκι μου έπειτα από σχεδόν μια ολόκληρη εβδομάδα εντός σπιτιού λόγω ίωσης που με ισοπέδωσε... Τουλάχιστον έχασα εκείνα τα 2 κιλά, βρε! Κάτι είναι και αυτό... Ελπίζω μόνο να μην τα πάρω πίσω γρήγορα όπως λένε οι διαιτολόγοι πως γίνεται σε περιπτώσεις που χάνεις έτσι τα κιλά σου. Θα βγούμε να περπατήσουμε έξω στη φύση να πάρουμε λίγο καθαρό αέρα και να ξεμουδιάσω και εγώ που πλέον αισθάνομαι χειρότερα άρρωστη όσο μένω σπίτι... Παρόλο που ήμουν αρκετές μέρες σπίτι δεν μπορούσα με τίποτα να αντικρίσω οθόνη υπολογιστή αφού ζαλιζόμουν και μόνο που άνοιγα τα μάτια μου οπότε από τη Παρασκευή είχα τον χρόνο και τη διάθεση (αφού είχα κάνει μεγάλη αποχή απ την οθόνη της δουλειάς μου) να σας διαβάσω και να ενημερ…

Google+ Followers

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Αναγνώστες


Secret Santa swap 2017

5 Χρόνια Blogging...με Δώρο!

Δε...Δε Musical !